در روزگار کهن ، ایرانیان یکی از شادترین ملت ها بودند.آنها در طول سال جشن های فراوانی داشته اند که برخی از آنها هنوز در میان ما به جا مانده اند مانند نوروز ، شب یلدا ، چهارشنبه سوری و . . .

در آن زمان روزها همانند ماه ها دارای نام بوده اند مانند : بهمن ، اردیبهشت ، سپندارمذ ، سروش ، مهر ، رشن  و . . . هر گاه نام روز و نام ماه با هم مطابق می شدند ، ایرانیان آن روز را جشن می گرفتند . مثلا جشن تیرگان در روز تیر و ماه تیر و جشن مهرگان در روز مهر و ماه مهر می باشد. (( گان)) از لحاظ دستوری از اداتی است که به آخر اسامی جهت رساندن مفهوم جشن می افزودند مانند : بهمنگان و فروردینگان. بنابراین در ایران باستان در هر ماه جشنی بزرگ بر پا می شد.

  یکی از جشن های مهم دوران باستان جشن (( مهرگان)) بوده است . این جشن در روز مهر (16 مهر) و در ماه مهر برگزار می شده است. یکی دیگر از دلایل برگزاری این جشن ، توجه خاص نژاد هند و اروپایی و قوم آریایی به ایزد (( مهر)) یا همان ((میترا)) است که از بزرگترین و مورد توجه ترین ایزدان هند و اروپایی است . در اوستا سرودی زیبا و بلند به او منسوب است و در آثار کهن سانسکریت ، به ویژه (( وداها )) به اهمیت مقام میترا اشاره شده است . مهر به به معنی دوستی و محبت ، پیشرو و داور بزرگ است. از این صفات و القاب این گونه به نظر می آید که در نظر مردم ایزد مهر یک داور و مجری عدالت و موکل بر پیمان مردم است.

دلیل دیگر برگزاری مهرگان این است که در تاریخ اسطوره ای ما ، روزی که فریدون بر ضحاک پیروز می شود روز مهر و ماه مهر است . به این دلیل مردم به شکرانه ی پایان یافتن روزگار ظلم و ستم ضحاک و آغاز آزادی و روزگار نو این روز را جشن می گرفته اند .

ابوریحان در کتاب التفهیم آورده است : (( مهرگان شانزدهم روز است از مهر ماه و نامش مهر. و اندرین روز افریدون ظفر یافت به بیور اسب جادو ، آنکه معروف است به ضحاک و به کوه دماوند بازداشت . و روزها که سپس مهرگان است همه جشن اند بر کردار آنچ از پس نوروز بود. و ششم آن مهرگان بزرگ بود و رام روز نام است و بدین دانندش. ))

فردوسی در شاهنامه چنین می گوید :

فریدون چو شد بر جهان کامگار

بدو شاد شد گردش روزگار

چو بر تخت شاهی نشست استوار

ندانست جز خویشتن شهریار

به رسم کیان تاج و تخت مهی

بیاراست با کاخ شاهنشهی

به روز خجسته سر مهر ماه

به سر بر نهاد  آن کیانی کلاه

زمانه بی اندوه گشت از بدی

گرفتند هر کس ره ایزدی

دل از داوری ها بپرداختند

به آیین یکی جشن نو ساختند

نشستند فرزانگان شادکام

گرفتند هر یک ز یاقوت جام

پرسنیدن مهرگان دین اوست

تن آسانی و خوردن آیین اوست

کنون یادگار است از او ماه مهر

بکوش و به رنج ایچ منمای چهر

ورا بد جهان سالیان پنج صد

نیفکند یک روز بنیاد بد

ز ضحاک شد تخت شاهی تهی

سر آمد بر او روزگار مهی

همی آفرین خواند بر کردگار

بر آن شادمان گردش روزگار

مهرگان به دو بخش مهرگان کوچک (عامه) و مهرگان بزرگ (خاصه) تقسیم می شده است . مهرگان کوچک همان شانزدهم مهر (روز مهر ) و مهرگان بزرگ 21 مهر ( رام روز) بوده است . (( رام )) به معنی رامش و شادمانی است.

یکی از بارزترین مراسم مهرگان بار عام شاهان بود. در زمان هخامنشیان و ساسانیان به این رسم اهمیت ویژه ای داده می شد . در کنار همین بار عام بود که هدایایی به شاه پیشکش می شد. در برگزاری مهرگان قربانی نیز دارای اهمیت فراوان بود. به طوری که بره ای را از بدو تولد نذر مهر ایزد کرده و به خوبی پرورش می دادند . قربانی کردن آنقدر مهم بود که خانواده های فقیر ، حتی اگر وسعشان به بره نمی رسید ، مرغی را در این روز قربانی می کردند.   

مسعود سعد در قطعه ای می گوید :

روز مهر و ماه مهر و جشن فرخ مهرگان

مهر بیفزای ای نگار ماه چهر مهربان

مهربانی کن به جشن مهرگان و روز مهر

مهربانی کن به روز مهر و جشن مهرگان

با این توصیف باید گفت مهرگان ، روز مهربانی کردن و بخشیدن است ، روز روشنایی و نور و درخشندگی.

جلسه ای دیگر از جلسات انجمن داستان آبادان در تاریخ ۲۹/۶/۸۷ در اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آبادان و در اتاق انجمن داستان برگزار گردید.

ابتدا آقای تقوایی داستان مینی مالی با عنوان "تلنگر" را خواندند.اعضای حاضر در جلسه پس از شنیدن این داستان ، به نقد و گفتگو در مورد آن پرداختند و مباحثی از قبیل تعریف داستان مینی مال، فضاسازی داستان ، اسم داستان و زاویه دید داستان را مطرح نمودند. همچنین در مورد نمادها و تصاویر موجود در متن صحبت شد.

پس از نقد داستان آقای تقوایی ، کارت های وبلاگ انجمن داستان بین اعضا توزیع شد و توضیحاتی در زمینه این وبلاگ داده شد.

سپس جهت آشنایی بیشتر اعضا با متون داستانی کهن ، داستانی از کلیله و دمنه خوانده شد و بنا شد تا هر هفته داستانی از یکی از متون کهن در جلسه خوانده شود.

پس از آن آقای نوروزی نیز داستانی را خواندند.درمورد این داستان نیز نقدها و گفتگوهایی صورت گرفت. مباحثی از قبیل شخصیت پردازی ، تصویرسازی و انتخاب سوژه ، از  جمله مباحث مطرح شده در مورد داستان آقای نوروزی بودند.  

جلسات انجمن داستان آبادان هر جمعه ساعت ۵ در محل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آبادان برگزار می گردد.

ابتدا آقای امیری اثر داستانی را که به زبان فارسی ترجمه کرده بودند را خواندند و دیگر دوستان حاضر در جلسه به بررسی این ترجمه پرداختند و در زمینه شیوه ی ترجمه و زبان این اثر  گفتگو و تبادل نظر کردند و پیشنهاداتی را نیز ارائه نمودند.

پس از بررسی این اثر،از اعضایی که درجشنواره داستان و شعر توتم کویر(یزد) شرکت کرده بودند تقدیر و تشکر  به عمل آمد.قابل ذکر است که خانم مریم دلباری موفق به کسب رتبه ی دوم این جشنواره در بخش داستان شدند و خانم ها درودی ، مداح ، تبار و آقای آلبوطاهر نیز از سوی دبیر جشنواره لوح تقدیر دریافت نمودند.

در بخش دیگر این جلسه در مورد ادبیات شفاهی و کهن ایران و احیا و بازآفرینی آن صحبت شد. سپس از کتاب نمونه هایی از قصه های مردم ایران (افشین نادری) قصه ی آدم و حوا خوانده شد.اعضا در زمینه شیوه ی روایت این قصه،تخیل قصه گو ،قصه های مشابه آن و... به بحث و گفتگو پرداختند.

پس از اتمام این بحث  زمان جلسه نیز به پایان رسید.

جلسات انجمن داستان آبادان هر پنجشنبه ساعت ۱۸:۳۰ در محل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آبادان برگزار می گردد.